رادیا پرلمن زنی که اینترنت را از گره خوردن نجات داد
پارس آی سی تی: رادیا پرلمن، دانشمند علوم کامپیوتر و مهندس آمریکایی، با طراحی پروتکل «درخت پوشا» (STP) یکی از اشکالات اساسی شبکه های کامپیوتری را حل کرد و زمینه گسترش شبکه اترنت را فراهم آورد. فناوری هایی که وی در دهه 1980 طراحی کرد، بازهم در قسمتهایی از زیرساخت اینترنت استفاده می شوند؛ بنابراین از او بعنوان یکی از چهره های اثرگذار اما کمتر شناخته شده در تاریخ اینترنت یاد می شود.
به گزارش پارس آی سی تی به نقل از خبر آنلاین، اینروزها اتصال به اینترنت آن قدر عادی شده است که کمتر به پیچیدگی شبکه ای فکر می نماییم که میلیونها کامپیوتر و دستگاه را در سرتاسر جهان به یکدیگر متصل می کند. اما گسترش اینترنت بدون حل مشکلات فنی مربوط به اتصال دستگاه ها، انتقال داده و ممانعت از اختلال در شبکه ممکن نبود. یکی از اشخاصی که در حل این مشکلات نقش مهمی داشت، «رادیا پرلمن» است؛ دانشمندی که به علت طراحی یک پروتکل مهم شبکه، لقب «مادر اینترنت» را نیز گرفته است.
پرلمن در ۱۸ دسامبر ۱۹۵۱ در آمریکا متولد شد و در ایالت نیوجرسی بزرگ شد. پدر و مادرش هر دو مهندس بودند؛ پدرش روی فناوری رادار کار می کرد و مادرش برنامه نویس کامپیوتر بود. در عین حال، آشنایی اولیه پرلمن با برنامه نویسی در دوران دبیرستان صورت گرفت.
یکی از معلمانش او را به کلاسی در مؤسسه فناوری استیونز برد که با برنامه نویسی آشنا شود. پرلمن بعدها گفته بود که با وجود علاقه و موفقیت در درسهای مختلف، در آن کلاس از اصطلاحات تخصصی و صحبت های دانش آموزانی که از تجربه های قبلی خود در ساخت تجهیزات رادیویی می گفتند، احساس ناآشنایی می کرد. او تصور می کرد پیش زمینه ضروری جهت یادگیری این حوزه را ندارد.
اما چند سال بعد، زمانیکه دانشجوی مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) بود، فرصتی پیدا کرد که مسیرش را تغییر داد. یکی از دستیاران آموزشی در کلاس فیزیک از او خواست برنامه نویسی یک پروژه را برعهده بگیرد. پرلمن این پیشنهاد را پذیرفت و متوجه شد برنامه نویسی نه فقط دشوار نیست، بلکه برایش جذاب و لذت بخش است.
او بعدها این تجربه را یکی از علل علاقه اش به آموزش دانست. به عقیده پرلمن، معلم باید مطالب را روشن و با اشتیاق توضیح دهد و با این حال به دانش آموزان اطمینان بدهد که توانایی یادگیری دارند.
رادیا پرلمن؛ مادر اینترنت از آموزش برنامه نویسی به خردسالان تا طراحی شبکه های کامپیوتری پرلمن در دوران تحصیل کارشناسی در لابراتوار «لوگو» در دانشگاه MIT بعنوان برنامه نویس فعالیت می کرد. زبان برنامه نویسی لوگو برای آموزش مفاهیم کامپیوتر به خردسالان طراحی شده بود و همین تجربه او را به ساخت ابزاری برای آموزش برنامه نویسی به خردسالان خردسال علاقمند کرد.
نتیجه این کار، طراحی سامانه ای به نام «تورتِس» بود؛ مجموعه ای از سخت افزار و نرم افزار که به خردسالان حتی از سه سالگی امکان می داد مفاهیم اولیه برنامه نویسی را یاد بگیرند. در این تکنیک، دستورهای کامپیوتری بشکل قطعات فیزیکی عرضه می شدند و خردسالان با کنار هم قرار دادن آنها می توانستند برنامه بسازند.
این ایده بشکل گیری حوزه ای با عنوان «رایانش ملموس» کمک کرد؛ روشی که در آن مفاهیم برنامه نویسی به جای نمایش صرف روی صفحه کامپیوتر، با ابزارها و اشیای قابل لمس آموزش داده می شوند.
پرلمن در سالهای ۱۹۷۳ و ۱۹۷۶ به ترتیب مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد ریاضی خودرا از دانشگاه MIT دریافت کرد. سپس به شرکت «بی بی ان تکنولوژیز» پیوست و فعالیت حرفه ای خودرا در زمینه طراحی پروتکلهای شبکه شروع کرد.
رادیا پرلمن؛ مادر اینترنت الگوریتمی که جلوی اختلال در شبکه ها را گرفت یکی از مهم ترین مشکلات شبکه های کامپیوتری در آن زمان، محدودیت در گسترش و مدیریت آنها بود. شبکه های اولیه برای تعداد کمی از کامپیوتر ها طراحی شده بودند و با افزایش تعداد دستگاه ها، احتمال بروز اختلال نیز بیشتر می شد.
پرلمن در سال ۱۹۸۰ به شرکت «دیجیتال اکویپمنت» پیوست تا الگوریتم مسیریابی شبکه DECnet را طراحی کند. هدف از این کار، ایجاد روشی بود که داده ها بتوانند در شبکه های بزرگ تر و پیچیده تر، مسیر مناسبی برای رسیدن به مقصد پیدا کنند.
او فهمیده بود که بعضی از پروتکلهای قدیمی در مقابل پیام های اشتباه یا اختلال در بخشی از شبکه صدمه پذیرند. در چنین شرایطی، ممکن بود اختلال در چند دستگاه سبب از کار افتادن بخش بزرگ تری از شبکه شود.
پرلمن در پژوهش های خود توضیح داد که شبکه باید بتواند بعد از بروز خطا، بدون نیاز به دخالت دائمی متخصصان، باردیگر به وضعیت پایدار برگردد. به این خاصیت «خودپایدارسازی» گفته می شود.
او همین طور در طراحی پروتکلی مشارکت داشت که بعدها با نام استاندارد بین المللی «آی اس-آی اس» (IS-IS) شناخته شد. این پروتکل بازهم در قسمتهایی از زیرساخت اصلی اینترنت برای مسیریابی داده ها استفاده می شود.
پروتکل «درخت پوشا» چطور اینترنت را قابل گسترش تر کرد؟ مهم ترین موفقیت شناخته شده پرلمن، طراحی پروتکل «درخت پوشا» یا STP است؛ فناوری که به شبکه های مبتنی بر اترنت کمک می نماید از ایجاد حلقه های ارتباطی مشکل ساز جلوگیری نمایند.
برای درک اهمیت این پروتکل باید بدانیم که اترنت یکی از فناوری های اصلی اتصال دستگاه ها در شبکه های کامپیوتری است. در شبکه های کوچک، اتصال چند کامپیوتر به یکدیگر کار پیچیده ای نیست؛ اما وقتی تعداد دستگاه ها و مسیرهای ارتباطی افزوده می شود، ممکنست داده ها در مسیرهای تکراری بچرخند و شبکه مبتلا به اختلال شود.
پروتکل STP با شناسایی مسیرهای اضافی و غیرفعال کردن بعضی از آنها، از تشکیل این حلقه ها جلوگیری می کند. به این ترتیب، شبکه می تواند بدون ایجاد مسیرهای تکراری و اختلال آفرین، ارتباط میان دستگاه ها را حفظ کند.
اهمیت این راهکار در آن زمان بسیار زیاد بود؛ چونکه اترنت در ابتدا بیشتر برای شبکه های کوچک و محدود استفاده می شد. اما با کمک پروتکل پرلمن، امکان توسعه شبکه های بسیار بزرگ تر فراهم شد؛ شبکه هایی که می توانستند صدها هزار کامپیوتر را به هم متصل کنند.
پرلمن در توضیح این مساله گفته بود که اترنت به تنهایی یک شبکه کامل نیست، بلکه یکی از مسیرهای ارتباطی درون یک شبکه است. همین تفاوت در نگاه به ساختار شبکه، در طراحی راهکار او اهمیت داشت.
وی در ابتدا تصور می کرد پروتکل STP تنها یک چاره موقت است و بعد از ارتقاء کامپیوتر های موجود، کنار گذاشته خواهد شد. اما سادگی و مدیریت آسان آن موجب شد این فناوری بازهم در شبکه های کامپیوتری مورد استفاده قرار بگیرد.
رادیا پرلمن؛ مادر اینترنت بیشتر از ۲۰۰ اختراع و ادامه فعالیت در امنیت شبکه پرلمن در سال ۱۹۸۸ مدرک دکتری علوم کامپیوتر خودرا از دانشگاه MIT دریافت کرد. مبحث رساله او نیز به افزایش پایداری شبکه ها و عملکرد آنها در شرایطی مربوط می شد که بعضی از دستگاههای متصل به شبکه مبتلا به اختلال می شوند.
کارهای وی در حوزه پروتکلهای شبکه و امنیت کامپیوتر بازهم ادامه دارد. پرلمن همین طور نویسنده کتاب «ارتباطات متقابل» در رابطه با مسیریابی و اتصال شبکه ها و از نویسندگان کتاب «امنیت شبکه» در رابطه با رمزنگاری و کاربرد آن در شبکه های کامپیوتری است.
او بیشتر از ۲۰۰ اختراع ثبت شده در آمریکا دارد و در سال ۲۰۱۶ به تالار مشاهیر ملی مخترعان آمریکا راه پیدا کرد. عضویت در آکادمی ملی مهندسی آمریکا و تالار مشاهیر اینترنت نیز از دیگر افتخارات اوست.
پرلمن در کنار کارهای پژوهشی، بازهم به آموزش علاقمند است و در برنامه هایی برای آشنایی خردسالان و نوجوانان با اختراع و فناوری شرکت می کند. او باور دارد نوآوری محدود به گروه خاصی از افراد نیست و همه می توانند در آن مشارکت داشته باشند.
به طور خلاصه پدر و مادرش هر دو مهندس بودند؛ پدرش روی فناوری رادار کار می کرد و مادرش برنامه نویس کامپیوتر بود. به اعتقاد پرلمن، معلم باید مطالب را روشن و با اشتیاق توضیح دهد و در عین حال به دانش آموزان اطمینان بدهد که توانایی یادگیری دارند. او بیش از ۲۰۰ اختراع ثبت شده در آمریکا دارد و در سال ۲۰۱۶ به تالار مشاهیر ملی مخترعان آمریکا راه پیدا کرد.
این پست را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این پست